з досьведу службы ва ўнутраных войсках-А-
АДБОЙ (рас. "отбой")
Адна зь любімых для жаўнерства камандаў.
Адбіваюцца салдаты звычайна аб 10-й гадзіне вечара (у маёй армейскай практыцы назіраўся выпадак дастаткова радыкальнай зьмены рэжыму дня вайсковай часьці, у т.л. перанос адбою на 9-ую гадзіну вечара).
Адбой, займаньне вайскоўцам
гарызантальнага палажэньня, не азначае адразушняга сну, бо звычаёвае права вымагае чуйнаваньне (няспаньне, бдение)
духаў, каб не прапусьціць
дзедавых забавак.
Адбой узгадваецца ў армейскай прымаўцы: "Што б саладат ня дзелаў, абы за*бся да адбою".
АДЗІН! (рас. "Один!")
Каманда
старога альбо
чэрапа для
духаў, на якую ўсе, хто чуе мусіць падхапіцца (
"подорваться"), пакінуць свае работы і заняткі ды рынуцца да падаўца гэтай каманды.
Духі почасту ня чуюць яе.
Бывае стараслужнікі жартуюць між сабой: "Сямнаццаць месяцаў адслужыў, а на каманду "Адзін!", як малады падрываецца".
АНУЧКІ (рас. "портянки")
Палатняныя кавалкі для заматваньня на ногі, выкарыстоўваецца заміж шкарпэтак. Анахранізм, жудасны перажытак, каторы яшчэ трымаецца ў Беларускай арміі. Павадуе мазалі ды іншыя болькі, становіць элемэнтарную няёмкасьць для ношаньня. Шкарпэткі салдаты носяць употайкі.
АЎТАШАРА (рас. "автошара")
Аўтамабільная рота; зборнае празваньне кіроўцаў ааўтамашынаў.
АЧКО (рас. "очко")
Унітаз. Ачко ёсьць кутнім каменем у сыстэме вайсковых пакараньняў за лёгкія правіны. Менавіта мыцьцём вочак пагражаюць усім сяржанцікі. Дзе-нідзе адпраўка на вочкі заецца выпраўленьнем у
Даліну Белых Унітазаў. Сярод вайсковага і блізувайсковага фальклёру ёсьць байка пра мыцьцё вочак зубной шчоткай.
2000 і 2006 г.
Cтаронкі слоўніка:
А Б В Г Д Е Ё Ж
З
Выказваньні чытачоў
buslovskas 9.12.2006. 11:45у нас анучкаў не было. былі шкарпэткі афіцыйна, праўда па норме адна пара на 3 месяцы здаецца, але і іх амаль не бачылі, самі набывалі (таксама УВ). а так усё гэтак і было :)
Балахонаў 9.12.2006. 15:05
2buslovskas:
Зьвесткі пра анучкі па стане на 2000 г. Шмат вады сплыло)))
Сямён 13.12.2006. 18:25Анучы я засьпеў у сэзон 2003-04, страшная рэч, апошнія паўгады насіў шкарпэткі, таксама ўпотайкі. Наконт
ачка, то ў нас яго і лязом шкрэблі, маю сумны досьвед. За тое ў нас не было ні духаў, ні чарапоў зь дзядамі, усе як бы роўныя.
Балахонаў 9.12.2006. 15:05
2Сямён:
Пра анучкі я пісаў, калі праслужыў зусім мала. Пазьней прызвычаіўся. І нават
парашутам мог адзяваць і насіць без наступных мазалёў. Але спэцыфіка службы была такая, што амаль не даводзілася бегаць, бо
фізухі практычна не назіралася. Мазалі, як помню, надарыліся аднойчы, на КМБ, калі нам выдалі
шёлковые портянки (нейкія паказушныя анучы) ў час прыезду гетмана ўнутрывайсковага.
Але на КМБ, то там многае здавалася весялухай, у т.л. чыстка вочак. А потым падчас уласнай службы ніякага драеньня оных не назіралася. Днявальныя проста вылівалі туды вёдры вады. Больш валтузьні было з кранікамі. Во гэта сапраўдны гамон :)
