Калі да губ тваіх ня далей, чым паўподыху
Калі да губ тваіх ня далей, чым паўкроку –
Твой позірк, нібы вытканы са сполахаў,
Ў вачах тваіх так сіне і шырока.
Штось шэпчаш заварожана і ціха ты,
Той шэпт мне сіньню сэрца спавівае.
І мне здаецца, што паветра выпіта,
І як хадзіць, здаецца, забываю.
А чорны птах павек тваіх узрушаны
упэўненасьць маю нараз скрадае.
Паўкроку застаецца неадужаным,
Паўподыху мне ў горле захрасае.
Твой позірк, нібы вытканы са сполахаў,
Ў вачах тваіх так сіне і шырока.
Але да губ тваіх ня далей, чым паўподыху,
Да губ тваіх ня далей, чым паўкроку.
[19?? год]
Пераклаў з украінскай Сяргей Балахонаў у 2009 г. паводле тэксту з сайта Poetyka.uazone.netФота:
Кацярына Панова
