Deform. Прагу жыць прышчапі мне

На абрынутай Зямлі
Я пад коўдрай снегападаў,
Што твой вобраз замялі,
Побач зорак мірыяды.
Не чакаючы цябе,
Веру ў боль і асалоду.
Лёдам стануць словы ўсе…
З імі я…
Зорак мёртвае святло.
Нада мною толькі неба,
Дзе планет абеглых тло
Долу падае, марнее.
Я забыў тваё цяпло,
Занядбаў сябе дазвання.
Вочы снегам замяло,
Як і парасткі кахання.

Прыпеў:
Вер, што ў небе сонца!
Знай, што я не побач!
Боль знішчае цела!
Ты – прагу жыць прышчапі мне!

Зорак мёртвае святло.
Нада мною толькі неба,
Дзе планет абеглых тло
Долу падае, марнее.
Я забыў тваё цяпло,
Занядбаў сябе дазвання.
Вочы снегам замяло,
Як і парасткі…

Прыпеў:
Вер, што ў небе сонца!
Знай, што я не побач!
Боль знішчае цела!
Ты – прагу жыць прышчапі мне!

Пераклад паводле: masteroff.org

Фота: Anton Kirsanov