Фрысьбі. Жорсткі гарадскі раманс

1.
Я спакойна сядзеў на прызьбе,
з асалодаю "кэмал" курыў.
Ты сказала: "Хадзем на фрысьбі",
і пайшло ўсё жыццё дагары.

Прыпеў:
Ах, чаму ты мяне спакусіла
на паветры талерку кідаць?!
Ах, якая пякельная сіла
распаліла ўва мне гэту жарсць?!

2.
Мы штотыдзень ішлі на кропку,
каб шпурляць і шпурляць чортаў дыск.
А я мроіў гарэлкі стопку,
што кульну без увагі на ціск.

Прыпеў:
Ах, чаму ты мяне спакусіла
на паветры талерку кідаць?!
Ах, якая пякельная сіла
распаліла ўва мне гэту жарсць?!

3.
Гэта ж трэ' так было купіцца!
Не мяне ты любіла, а спорт!
Я ж цябе так хацеў, і піцы,
і згуляць у пэйнтбол, як той чорт!

Прыпеў:
Ах, чаму ты мяне спакусіла
на паветры талерку кідаць?!
Ах, якая пякельная сіла
распаліла ўва мне гэту жарсць?!

4 жніўня 2009 г.