Пахмурны дзень сьвінцоваю заслонаю
спрабуе скасаваць абвесны лад.
На шызым даляглядзе войска коннае
ідзе нясьпешна з боку серных шахт.
Ня страшна мне, што сонейка за хмаркаю,
і вораг блізка пад саўндтрэк грымот!
Са мною ж парасон і мая яркая
дзяўчынка, што падасьць гранатамёт...
Сем тысяч крумкачоў чакаюць допінґу
і трызнай правакуюць дэжавю,
нібы ўжо быў калісь мой плач па сонейку,
нібы да заўтра я не дажыву.
Што мне з таго! Няхай крумкачык каркае
як знак бяды, як роспачы пін-код!
Са мною абярэг і мая яркая
дзяўчынка, што падасьць гранатамёт...
За сеткаю дажджоў у здрады мудыркі:
разьлікі дасканалым целам стаць,
каб спакусіць схаванае ад публікі,
каб заюрыць сьвядомасную гладзь.
Хай здрада выйдзе пад прыстойнай маркаю
на подыюм пякельных насалод!
Не пахіснуся – побач мая яркая
дзяўчынка, што падасьць гранатамёт!
чэрвень, 2009 г.
Фота:
henning
