Па полі панцыры імчалі
Паводле і на матыў савецкай ваеннай песні, што лічыцца народнай Па полі панцыры імчалі,
Жаўнеры йшлі ў апошні бой.
А маладога камандзіра
З прабітай неслі галавой.
У панцыр стукнула пабойня.
Эх, Ян, Бутрым, Скіргайла, Від…
Чатыры трупы зранку сёння
Аздобяць змрочны краявід.
Агонь каля боезапасу,
Уся машына ўжо ў агні.
А жыць жа хочацца без спасу,
Ды сіл, на жаль, няма ані.
Нас возьмуць з-пад крушні зацята,
Каркас падымуць на руках.
І грукат вежавых гарматаў
Нас правядзе ў апошні шлях.
І паляцяць тут тэлеграмы
Радзімым, крэўным вестку даць,
Што сын не вернецца ваш болей
І не прыедзе гасцяваць.
Заплача ў покуці матуля,
Упусціць бацька з рук карэц,
І не дазнацца ўжо дзяўчынцы,
Які ў малойца быў канец.
І фотакартка запыліцца
Ў серванце між пажоўклых кніг.
Жаўнер па форме, пры пагонах,
Цяпер ёй болей не жаніх.
Адаптавана ў 2010 г. паводле розных расійскіх варыянтаў песні
Выказацца з нагоды прачытанага (прэмадэрацыя)
