Рассякаючы межы

Перламутравае порна
Вочы прагнуць Персіяд,
ды чамусь у небе чорна.
Ты сказала: "Спі, салдат".
Перламутравае порна
б'ецца ў шыбку матыльком
і гарыць у пекле лямпы.
Сэрца тахкае крадком,
бо не мае праў на залпы.
І таму без кананад
сэрца бавіць гэты вечар,
п'е халодны ліманад,
назірае думак веча.
Думкі страцілі імпэт,
думкі вянуць перад плошчай,
праўда, маюць піетэт
да тэматыкі любошчаў
у кантэксце ўсіх эпох,
у разрэзе пэўных ложкаў.
Ты сказала: "Спі, мой бог".
Твой маленькі б'ецца ножкай
у легендзе пра сябе
для саплівага татулі,
што пакуль яшчэ не збег
рваць у іншым садзе дулі.
Ты ўсміхаешся скрозь сон.
Паміж намі дзесяць вёрстаў
і малочны Рубікон
з навігацыяй няпростай.

12-13 жніўня 2010 г.