Рамонкі высахлі, казельцы звялі ўсе Рамонкі высахлі, казельцы звялі ўсе Калі застыла ты ад горкіх слоў Чаго ж вы, дзевачкі, гожых кахаеце Непастаянная у іх любоў
Рашуча скінула пінжак ты з плеч сваіх Здавацца гордаю знайшлося сіл Яму сказала ты: “Ўсяго найлепшага” Ды прабачэння ён не папрасіў.
Рамонкі высахлі, казельцы звялі ўсе Рака сцюдзёная і шэпт вады Чаго ж вы, дзевачкі, гожых кахаеце Адны пакуты вам з каханняў тых
