Дзьве вайны
Вышэй ад галавы на гмах ускочыць,
Напэўна ты жывы, на ўскрайку ночы сьмех.
Сьвет нас сьцяў абцугамі, змоўчылі самі,
Гналі агнямі сорак пяць
хвілін ныла цела, шмат хацела,
ды не пасьпела табе сказаць.
Дзьве розных вайны ў галаве,
Дзьве розных вясны, адна зіма,
Дзьве звонкіх струны ў рукаве,
Вяртаньне да дна - ў вязьмо зь вязьма.
Бярэцца на цяпло, спадзеў мізэрны -
нас сьнегам замяло падзей ваенных бур.
Трос ірваўся напяты, мы гарматы,
Там на дзясятым толькі пяць
Сэкундаў адвагі, процівагі...
Бачу, зноў мушу цябе аддаць.
Дзьве розных вайны ў галаве,
Дзьве розных вясны, адна зіма,
Дзьве звонкіх струны ў рукаве,
Вар'яцтва да дна - ў вязьмо зь вязьма.
З альбому 2006 г. Пераклад 2008 г.
