Святаслаў ВакарчукТакая тыЦі чуеш ты,
Як моцна б’е ў душу няшчадны дождж?
Так, быццам ён заўжды чакаў адно мяне.
А як баліць спакой зімовы нашага вакна,
Мякка пастэльны, як і твой уразлівы Манэ.
Такая ты,
Што прыйдзеш раз на ўсё жыццё
З-за небакраю.
Такая ты,
Што толькі раз на ўсё жыццё,
І непакоры пачуццё,
Калі знікаеш ты.
Я забыцця, здаецца, аніколі б не знайшоў.
Новы званок скідае лікі волі на нулі.
І погляд твой, ён варты болей за мільёны слоў
Вечна далёкіх, як і твой уражаны Далі.
Такая ты,
Што прыйдзеш раз на ўсё жыццё
З-за небакраю.
Такая ты,
Што толькі раз на ўсё жыццё,
І непакоры пачуццё,
Калі знікаеш ты.
Пераклаў з украінскай Сяргей Балахонаў паводле pisni.org.ua