САГА
скарочаны варыянт верша Андрэя ВазьнясенскагаТы мяне на дасьвецьці абудзіш,
Босай выйдзеш праводзіць паволі.
Ты ніколі мяне не забудзеш.
Ты мяне не пабачыш ніколі.
Захінуўшы цябе ад прастуды,
Я падумаю: "Божая воля!
Я ніколі цябе не забуду
Я цябе не пабачу ніколі".
Не мільгаюць, ад ветру сьлязяцца
Вішні карыя, поўныя болю,
Ёсьць благая прыкмета — вяртацца.
Я цябе не пабачу ніколі.
Марна зьдзівяць узьнёслай сваволяй
колькі фраз, што памкнуць згэтуль цудам:
"Я ніколі цябе не забуду
Я цябе не пабачу ніколі".
Пераклад: 2005 г.
Арыгінальны поўны расейскі тэкст тут
