За сіняй гарой
За сіняй гарой палаюць агні. За сіняй гарой наш вораг не сніў паразаў сваіх ад нашых клінкоў, паразаў сваіх і ўласную кроў, што белай вадой у вырай сцячэ, што белай вадой кранецца вачэй багоў і багінь, якія сышлі, багоў і багінь на ўскрайку зямлі, дзе цемра наўсцяж пад цмока крылом, дзе цемра наўсцяж і дзе буралом, дзе час, быццам лёд, а лёд, як камень, дзе час, быццам лёд, дзе вымерз агмень святога зніча. За сіняй гарой святога зніча гудзе пчолак рой.
