Заяц несудьбы
З табою нам, чароўная дзяўчынка,
адкрыў так шмат дарогаў інтэрнэт
і стала моцным полымем іскрынка
заўчорашніх надзеяў на прасвет.
Нас закружылі дзіўныя флэш-мобы,
мы памнажалі віртуальны флірт
нам web 2.0 быў дужа даспадобы,
каментароў мы ўклалі мноства сцірт.
Штрухала нас з онлайна да офлайна.
У сацыяльных сетках цяла нас.
Як ні круці, ты ўсюль была кавайнай.
І я ў тваёй кавайнасці захрас.
Але чым дальш, тым месца менш для смайлаў,
а для сустрэч паменела нагод.
Эх, шчасце! Здань твая была й прапала!
І зноў на мне самотнасці штрых-код.
Я думаў, гэта звыклая нядоля
Вастрыў слязьмі я ўласны боль тупы.
Ды ананімус патлумачыць здолеў:
прабег між намі
заяц несудьбы.
снежань 2009 г. 
